روزهای وصل و عشق

چشم که باز می‌ کنم، من هستم و خیلِ عاشقان الهی
من هستم و صف به صف تسبیح و نماز و استغاثه
هم‌صحبت تو و هم‌منزل تو.
سه روز هست میهمانِ توام و تو همچنان مهربان‌ترین میزبانِ دنیایی.
کم‌کم نشانی منزل‌ام را به یاد می‌آورم:
من اهل ایمان بودم؛ همسایه خورشید
عشق، در دو قدمی من جوانه می‌زد
یقین، پشت منزل‌ام اُردو زده بود
باید بروم.